donderdag 11 augustus 2011
Bangalore 08-08-2011
De trip van Ooty naar Mysore is een van de meest spannende reizen geweest van onze reis. De toy-train naar Ooty ging, zoals wij vertelde, erg langzaam terwijl je kon genieten van het uitzicht. Ook onderweg naar Mysore konden wij genieten van het uitzicht, maar dan op een heel andere manier.
Op 3 augustus werden wij opgehaald door een mini busje met plaats voor 25 mensen. Al onze mede-passagiers waren simpele lokale mensen, die continue luidruchtig met elkaar in discussie waren. Binnen een uur zouden wij 1,5 kilometer dalen. Aan het begin van onze afdaling zagen we dat deze gepaard zou gaan met 36 haarspeldbochten, die elk stonden aangegeven met een eigen bord. Ook kwamen wij langs een aantal borden waarop stond aangeven hoeveel doden en gewonden er waren gevallen op ons traject. In 2009 waren dat 20 doden. We zetten onze reis lichtgespannen voort en kwamen vijf uur later veilig aan in Mysore.
Zoals wij in het vlog vertelde staat Mysore bekend om zijn zijde, wierrook en olie. Deze waren dus veel te vinden op de vele grote markten. Rickshaw chauffeurs staan er in Mysore om bekend je voor een spotprijs mee te nemen voor een tour door de stad. Op deze tour nemen ze je langs huisjes waar ze wierrook maken of langs winkels waren ze zijde sjaals verkopen. Ook wij hadden ons laten strikken voor zo'n tour. Het kleine wierrook bedrijfje was erg leuk om te zien, maar alle winkels die volgde waren we snel zat. Achteraf hoorden wij van verschillende mensen dat rickshaw chauffeurs die je op zo'n 'tour' meenemen van deze winkels een deel van de opbrengst of gratis benzine krijgen in ruil voor het leveren van klanten.
Na ons bezoek aan de grote markt, de kleine bedrijfjes en een grote tempel gingen wij langs bij het Mysore Palace. Dit paleis hebben jullie al kunnen zien op de achtergrond van ons laatste vlog. Wij waren foto's aan het maken van de grote tuin toen wij door een bewaker naar een afgelegen deel van de tuin werden gebracht. Hier waren vijf olifanten met een aantal olifantentrainers. Na wat contact met de trainers en de olifanten heeft Rick ook een stuk op een olifant gereden.
Op vrijdag vijf augustus vervolgden wij onze reis naar Bangalore, de plek waar Tijs vorig jaar zeven weken gezeten heeft. Ook dit was weer een drieurige busreis, dit keer wel in een comfortabele AC-bus. In Bangalore aangekomen moesten wij nog een uur met een lokale bus reizen naar de plek van de Yuvalok school, die meer in het noorden van Bangalore ligt. Bij de school aangekomen waren er veel kinderen op het veld aan het spelen. Vele herkenden Tijs en kwamen aangerend om te vragen hoe het met hem was en wie Rick was.
In Bangalore sliepen wij bij dezelfde familie waar Tijs vorig jaar sliep, in een huis tegenover de school. Ook deze familie was erg blij Tijs weer te zien en vertelde meerdere malen dat ze Tijs als een deel van hun familie beschouwen, wat erg leuk was om te horen.
Bij de opening van de school op zaterdag zes augustus werd na het schoollied, het volkslied en wat andere dingen Tijs, onder veel gejuich, naar voren gehaald zodat iedereen kon zien dat hij er weer was. Die ochtend hebben wij allebei met een klas buiten op het veld verschillende spellen gespeeld. Op maandag acht augustus werd er afscheid genomen van een kleine groep jongeren van een kerk uit Oxford, die twee weken op de school geholpen hadden. Verschillende groepjes kinderen zongen en dansden en ook wij kregen een mooie bloemenkrans als cadeautje.
Naast veel tijd op de school door te brengen en wat te winkelen in de grote winkelstraten van Bangalore hebben wij niet veel gedaan. Na een grote afscheidsmaaltijd voor de groep uit Oxford, twee Nederlandse medische studenten en wij twee vertrokken wij 's avonds voor wederom een lange busreis (acht uur) naar een van de hoogste watervallen van India, de Jog Falls.
Hierover in het volgende blog meer!
Rick en Tijs
Op 3 augustus werden wij opgehaald door een mini busje met plaats voor 25 mensen. Al onze mede-passagiers waren simpele lokale mensen, die continue luidruchtig met elkaar in discussie waren. Binnen een uur zouden wij 1,5 kilometer dalen. Aan het begin van onze afdaling zagen we dat deze gepaard zou gaan met 36 haarspeldbochten, die elk stonden aangegeven met een eigen bord. Ook kwamen wij langs een aantal borden waarop stond aangeven hoeveel doden en gewonden er waren gevallen op ons traject. In 2009 waren dat 20 doden. We zetten onze reis lichtgespannen voort en kwamen vijf uur later veilig aan in Mysore.
Zoals wij in het vlog vertelde staat Mysore bekend om zijn zijde, wierrook en olie. Deze waren dus veel te vinden op de vele grote markten. Rickshaw chauffeurs staan er in Mysore om bekend je voor een spotprijs mee te nemen voor een tour door de stad. Op deze tour nemen ze je langs huisjes waar ze wierrook maken of langs winkels waren ze zijde sjaals verkopen. Ook wij hadden ons laten strikken voor zo'n tour. Het kleine wierrook bedrijfje was erg leuk om te zien, maar alle winkels die volgde waren we snel zat. Achteraf hoorden wij van verschillende mensen dat rickshaw chauffeurs die je op zo'n 'tour' meenemen van deze winkels een deel van de opbrengst of gratis benzine krijgen in ruil voor het leveren van klanten.
Na ons bezoek aan de grote markt, de kleine bedrijfjes en een grote tempel gingen wij langs bij het Mysore Palace. Dit paleis hebben jullie al kunnen zien op de achtergrond van ons laatste vlog. Wij waren foto's aan het maken van de grote tuin toen wij door een bewaker naar een afgelegen deel van de tuin werden gebracht. Hier waren vijf olifanten met een aantal olifantentrainers. Na wat contact met de trainers en de olifanten heeft Rick ook een stuk op een olifant gereden.
Op vrijdag vijf augustus vervolgden wij onze reis naar Bangalore, de plek waar Tijs vorig jaar zeven weken gezeten heeft. Ook dit was weer een drieurige busreis, dit keer wel in een comfortabele AC-bus. In Bangalore aangekomen moesten wij nog een uur met een lokale bus reizen naar de plek van de Yuvalok school, die meer in het noorden van Bangalore ligt. Bij de school aangekomen waren er veel kinderen op het veld aan het spelen. Vele herkenden Tijs en kwamen aangerend om te vragen hoe het met hem was en wie Rick was.
In Bangalore sliepen wij bij dezelfde familie waar Tijs vorig jaar sliep, in een huis tegenover de school. Ook deze familie was erg blij Tijs weer te zien en vertelde meerdere malen dat ze Tijs als een deel van hun familie beschouwen, wat erg leuk was om te horen.
Bij de opening van de school op zaterdag zes augustus werd na het schoollied, het volkslied en wat andere dingen Tijs, onder veel gejuich, naar voren gehaald zodat iedereen kon zien dat hij er weer was. Die ochtend hebben wij allebei met een klas buiten op het veld verschillende spellen gespeeld. Op maandag acht augustus werd er afscheid genomen van een kleine groep jongeren van een kerk uit Oxford, die twee weken op de school geholpen hadden. Verschillende groepjes kinderen zongen en dansden en ook wij kregen een mooie bloemenkrans als cadeautje.
Naast veel tijd op de school door te brengen en wat te winkelen in de grote winkelstraten van Bangalore hebben wij niet veel gedaan. Na een grote afscheidsmaaltijd voor de groep uit Oxford, twee Nederlandse medische studenten en wij twee vertrokken wij 's avonds voor wederom een lange busreis (acht uur) naar een van de hoogste watervallen van India, de Jog Falls.
Hierover in het volgende blog meer!
Rick en Tijs
donderdag 4 augustus 2011
dinsdag 2 augustus 2011
Ooty - 02-08-2011
We eindigden ons vorige blog met dat wij op het punt stonden om te vertrekken naar Varkala en hoopten daar lekker te kunnen relaxen aan het strand. Dat is zeker gelukt (zoals ook al te zien was in het vlog).
Onze trein naar Varkala vertrok op 25 juli, kwart voor elf 's avonds. Ook deze keer reisden wij in sleeper klas, wat dus betekent: veel drukte en weinig slaap. Na een beetje geslapen te hebben kwamen wij 's ochtends vroeg rond een uurtje of acht aan in Varkala.
In onze Lonely Planet hadden wij al een mooi hotel gespot die chalets aan de kust had. We moesten er even voor klimmen, maar zoals jullie al in het vlog konden zien hadden wij een perfect uitzicht over de kust. De chalets waren helemaal rond en doordat er een opening zat tussen het puntdak en de muren kon je 's nachts de zee horen vanuit je bed en was de temperatuur erg aangenaam.
Onze activiteiten in Varkala zijn erg makkelijk te beschrijven, rustig aan doen, over het strand lopen en lekker eten. Na een lange wandeltocht langs de kustlijn kwamen wij in contact met lokale mensen. Zij haalden voor ons kokosnoten uit de boom en lieten ons zien hoe je deze moest openen, drinken en eten.
Aangezien heel veel restaurants geen vergunning hebben om drank te schenken stond er vaak geen bier op het menu maar hadden zij wel een 'special teapot'. Toen wij bij het eten bier bestelden kregen wij twee grote theemokken voor ons waarin ons bier geschonken werd. De grote flessen bier waren gewikkeld in de lokale krant en wij werden gevraagd deze onder de tafel neer te zetten. Na gegeten te hebben ontmoetten wij twee Ierse meiden, Aiofe en Katie met wie wij de komende vier dagen samen zouden reizen.
Donderdag 28 juli vertrokken wij met z'n vieren richting Kollam, een 30 minuten durende treinreis. Kollam is het begin van de Backwaters, een groot netwerk van rivieren en kleine meertjes. Om deze Backwaters te verkennen huurden wij dezelfde dag nog een houseboat. In de loop van de middag vertrokken wij samen met de meiden en onze eigen kok, bestuurder en kapitein van de boot. De houseboat zelf bestond uit een keuken, twee tweepersoons slaapkamers, ieder met eigen badkamer, en een groot voordek met een eettafel en een groot lounge gedeelte. Katie had veel cd's meegenomen, waar we op de boot van konden genieten. Vrijdagochtend kochten wij in een klein vissersdorp onze lunch, verse reuze garnalen. 's Middags gingen wij in een kleinere boot met gids de kleinere wateren verkennen, zoals te zien was in ons vlog.
Eind van de middag kwamen wij terug in Kollam en namen de eerste trein verder richting het noorden, naar de stad Kochi. Omdat wij in de spitstijd reisden was het erg druk en moesten wij met onze backpacks door de smalle paden van de trein lopen op zoek naar een zitplaats. Na een half uur staan en drie uur reizen kwamen wij in het drukke Ernakalum, wat onderdeel is van Kochi. Met een taxi vertrokken wij naar het rustige eiland Fort Cochin, dat in handen van de Nederlanders is geweest. Na wat rondgehangen te hebben bij de velen eettentjes en cafés vertrokken wij op zondag 31 juli met z'n tweeën uit Kochi.
We overnachtten een nacht in de grote stad Coimbatore, waar de eerste 12 hotels waar we langs kwamen helemaal vol zaten.
We verbleven in Coimbatore, omdat wij graag de 'toy train' naar Ooty wilden hebben die 's ochtends rond zeven uur vanuit Mettupalayam vertrok. We stonden kwart voor vijf op om de bus te pakken die op tijd voor de trein aankwam. Omdat het laag seizoen is hadden wij verwacht dat we makkelijk een plaats in de trein konden krijgen zonder reservering. Toen wij drie kwartier voor vertrek aankwamen op het station was de trein veel kleiner dan verwacht en zat al compleet vol. Na wat onderhandelen was het voor ons toch mogelijk om met de trein mee te gaan.
De Toy Train is een klein stoomtreintje die met veel moeite over het smalle spoor, bergopwaarts naar Ooty gaat. Tijdens deze vijfurige treinreis reis je op een slakkengangetje door de bergen langs theevelden en watervalletjes.
Gisteren, 1 augustus zijn wij in Ooty aangekomen en aangezien deze plaats op 2200 meter hoogte ligt is de temperatuur een stuk aangenamer en 's avonds zelfs erg fris met temperaturen rond de 12 graden. Hoewel het voor ons een aangename temperatuur is lopen de lokale Indiërs hier rond met winterjassen, sjaals en mutsen. Vandaag hebben wij met een gids en een groepje Fransen door de bergen en vele theevelden gehykt.
Wij genieten hier nog even van het frisse weertje en reizen morgen weer door.
Rick en Tijs
Onze trein naar Varkala vertrok op 25 juli, kwart voor elf 's avonds. Ook deze keer reisden wij in sleeper klas, wat dus betekent: veel drukte en weinig slaap. Na een beetje geslapen te hebben kwamen wij 's ochtends vroeg rond een uurtje of acht aan in Varkala.
In onze Lonely Planet hadden wij al een mooi hotel gespot die chalets aan de kust had. We moesten er even voor klimmen, maar zoals jullie al in het vlog konden zien hadden wij een perfect uitzicht over de kust. De chalets waren helemaal rond en doordat er een opening zat tussen het puntdak en de muren kon je 's nachts de zee horen vanuit je bed en was de temperatuur erg aangenaam.
Onze activiteiten in Varkala zijn erg makkelijk te beschrijven, rustig aan doen, over het strand lopen en lekker eten. Na een lange wandeltocht langs de kustlijn kwamen wij in contact met lokale mensen. Zij haalden voor ons kokosnoten uit de boom en lieten ons zien hoe je deze moest openen, drinken en eten.
Aangezien heel veel restaurants geen vergunning hebben om drank te schenken stond er vaak geen bier op het menu maar hadden zij wel een 'special teapot'. Toen wij bij het eten bier bestelden kregen wij twee grote theemokken voor ons waarin ons bier geschonken werd. De grote flessen bier waren gewikkeld in de lokale krant en wij werden gevraagd deze onder de tafel neer te zetten. Na gegeten te hebben ontmoetten wij twee Ierse meiden, Aiofe en Katie met wie wij de komende vier dagen samen zouden reizen.
Donderdag 28 juli vertrokken wij met z'n vieren richting Kollam, een 30 minuten durende treinreis. Kollam is het begin van de Backwaters, een groot netwerk van rivieren en kleine meertjes. Om deze Backwaters te verkennen huurden wij dezelfde dag nog een houseboat. In de loop van de middag vertrokken wij samen met de meiden en onze eigen kok, bestuurder en kapitein van de boot. De houseboat zelf bestond uit een keuken, twee tweepersoons slaapkamers, ieder met eigen badkamer, en een groot voordek met een eettafel en een groot lounge gedeelte. Katie had veel cd's meegenomen, waar we op de boot van konden genieten. Vrijdagochtend kochten wij in een klein vissersdorp onze lunch, verse reuze garnalen. 's Middags gingen wij in een kleinere boot met gids de kleinere wateren verkennen, zoals te zien was in ons vlog.
Eind van de middag kwamen wij terug in Kollam en namen de eerste trein verder richting het noorden, naar de stad Kochi. Omdat wij in de spitstijd reisden was het erg druk en moesten wij met onze backpacks door de smalle paden van de trein lopen op zoek naar een zitplaats. Na een half uur staan en drie uur reizen kwamen wij in het drukke Ernakalum, wat onderdeel is van Kochi. Met een taxi vertrokken wij naar het rustige eiland Fort Cochin, dat in handen van de Nederlanders is geweest. Na wat rondgehangen te hebben bij de velen eettentjes en cafés vertrokken wij op zondag 31 juli met z'n tweeën uit Kochi.
We overnachtten een nacht in de grote stad Coimbatore, waar de eerste 12 hotels waar we langs kwamen helemaal vol zaten.
We verbleven in Coimbatore, omdat wij graag de 'toy train' naar Ooty wilden hebben die 's ochtends rond zeven uur vanuit Mettupalayam vertrok. We stonden kwart voor vijf op om de bus te pakken die op tijd voor de trein aankwam. Omdat het laag seizoen is hadden wij verwacht dat we makkelijk een plaats in de trein konden krijgen zonder reservering. Toen wij drie kwartier voor vertrek aankwamen op het station was de trein veel kleiner dan verwacht en zat al compleet vol. Na wat onderhandelen was het voor ons toch mogelijk om met de trein mee te gaan.
De Toy Train is een klein stoomtreintje die met veel moeite over het smalle spoor, bergopwaarts naar Ooty gaat. Tijdens deze vijfurige treinreis reis je op een slakkengangetje door de bergen langs theevelden en watervalletjes.
Gisteren, 1 augustus zijn wij in Ooty aangekomen en aangezien deze plaats op 2200 meter hoogte ligt is de temperatuur een stuk aangenamer en 's avonds zelfs erg fris met temperaturen rond de 12 graden. Hoewel het voor ons een aangename temperatuur is lopen de lokale Indiërs hier rond met winterjassen, sjaals en mutsen. Vandaag hebben wij met een gids en een groepje Fransen door de bergen en vele theevelden gehykt.
Wij genieten hier nog even van het frisse weertje en reizen morgen weer door.
Rick en Tijs
maandag 1 augustus 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)