Bangalore 08-08-2011

De trip van Ooty naar Mysore is een van de meest spannende reizen geweest van onze reis. De toy-train naar Ooty ging, zoals wij vertelde, erg langzaam terwijl je kon genieten van het uitzicht. Ook onderweg naar Mysore konden wij genieten van het uitzicht, maar dan op een heel andere manier.
Op 3 augustus werden wij opgehaald door een mini busje met plaats voor 25 mensen. Al onze mede-passagiers waren simpele lokale mensen, die continue luidruchtig met elkaar in discussie waren. Binnen een uur zouden wij 1,5 kilometer dalen. Aan het begin van onze afdaling zagen we dat deze gepaard zou gaan met 36 haarspeldbochten, die elk stonden aangegeven met een eigen bord. Ook kwamen wij langs een aantal borden waarop stond aangeven hoeveel doden en gewonden er waren gevallen op ons traject. In 2009 waren dat 20 doden. We zetten onze reis lichtgespannen voort en kwamen vijf uur later veilig aan in Mysore.

Zoals wij in het vlog vertelde staat Mysore bekend om zijn zijde, wierrook en olie. Deze waren dus veel te vinden op de vele grote markten. Rickshaw chauffeurs staan er in Mysore om bekend je voor een spotprijs mee te nemen voor een tour door de stad. Op deze tour nemen ze je langs huisjes waar ze wierrook maken of langs winkels waren ze zijde sjaals verkopen. Ook wij hadden ons laten strikken voor zo'n tour. Het kleine wierrook bedrijfje was erg leuk om te zien, maar alle winkels die volgde waren we snel zat. Achteraf hoorden wij van verschillende mensen dat rickshaw chauffeurs die je op zo'n 'tour' meenemen van deze winkels een deel van de opbrengst of gratis benzine krijgen in ruil voor het leveren van klanten.
Na ons bezoek aan de grote markt, de kleine bedrijfjes en een grote tempel gingen wij langs bij het Mysore Palace. Dit paleis hebben jullie al kunnen zien op de achtergrond van ons laatste vlog. Wij waren foto's aan het maken van de grote tuin toen wij door een bewaker naar een afgelegen deel van de tuin werden gebracht. Hier waren vijf olifanten met een aantal olifantentrainers. Na wat contact met de trainers en de olifanten heeft Rick ook een stuk op een olifant gereden.

Op vrijdag vijf augustus vervolgden wij onze reis naar Bangalore, de plek waar Tijs vorig jaar zeven weken gezeten heeft. Ook dit was weer een drieurige busreis, dit keer wel in een comfortabele AC-bus. In Bangalore aangekomen moesten wij nog een uur met een lokale bus reizen naar de plek van de Yuvalok school, die meer in het noorden van Bangalore ligt. Bij de school aangekomen waren er veel kinderen op het veld aan het spelen. Vele herkenden Tijs en kwamen aangerend om te vragen hoe het met hem was en wie Rick was.
In Bangalore sliepen wij bij dezelfde familie waar Tijs vorig jaar sliep, in een huis tegenover de school. Ook deze familie was erg blij Tijs weer te zien en vertelde meerdere malen dat ze Tijs als een deel van hun familie beschouwen, wat erg leuk was om te horen.

Bij de opening van de school op zaterdag zes augustus werd na het schoollied, het volkslied en wat andere dingen Tijs, onder veel gejuich, naar voren gehaald zodat iedereen kon zien dat hij er weer was. Die ochtend hebben wij allebei met een klas buiten op het veld verschillende spellen gespeeld. Op maandag acht augustus werd er afscheid genomen van een kleine groep jongeren van een kerk uit Oxford, die twee weken op de school geholpen hadden. Verschillende groepjes kinderen zongen en dansden en ook wij kregen een mooie bloemenkrans als cadeautje.

Naast veel tijd op de school door te brengen en wat te winkelen in de grote winkelstraten van Bangalore hebben wij niet veel gedaan. Na een grote afscheidsmaaltijd voor de groep uit Oxford, twee Nederlandse medische studenten en wij twee vertrokken wij 's avonds voor wederom een lange busreis (acht uur) naar een van de hoogste watervallen van India, de Jog Falls.

Hierover in het volgende blog meer!
Rick en Tijs